Ff kort verslagje van mijn kant.
Vrijdagochtend kwart voor 7 de dikke-diesel-pony’s aangezwengeld en Jeroen opgehaald. Door naar carpool De Meern, daar stond Sven op z’n vertrouwde plekkie op ons te wachten. A12 op, en bij carpool Arnhem Noord (ook intussen al een vast meetingpoint voor de Essen-gangers) op zoek naar de vaste koffie-barista die daar altijd staat. Euh, stond, want ze is vervangen door een enorm laadstation voor de door ons zo geliefde electro-automobielen…
Dan maar bij het Postillion naar binnen, daar bakkie doen. Even later komen de Beemer-brothers binnen, beiden in hetzelfde retro BMW Motorsport jack: met afritsbare mouwen wat later voor Jan extra handig blijkt.
Koffie op, en door. Sven als kleinste kind achterin in het midden, geflankeerd door Jan aan de ene en Jeroen aan de andere kant. Gerwin en ik hebben de toss gewonnen, en mogen voorin.
Dik uurtje later zijn we in Essen en dankzij de persparkeerkaart van Jeroen staan we onder de Messe-hallen in P6. De beurs op, en al snel gebroederlijk naast elkaar 2(!) 507’s:
Later zien we de intussen welbekende lichtblauwe 507 ook terug. Verreweg de mooiste, maar blijkbaar nog lastig verkoopbaar want dit is al de tweede of derde keer dat we ‘m op Techno Classica tegenkomen. M1’s staan er ook meerdere, 2 x Inca waarvan 1 bij Nico Aalderingh die ‘m ook al verkocht had.
Mooi rijtje BMW’s bij ik-weet-niet-meer-hoe-de-verkoper-heette, zoals 2 503’s, een e9, een Z3 M Coupé, een Phoenix e46 M3 en een Japan-import Carbon Schwarz e36 M3 en een M1 Pro Car:
Mercedes is zwaar vertegenwoordigd, zelfs bijna zwaarder dan Porsche. Overwegend is de kwaliteit van de auto’s best goed te noemen (de troep van Only Cabrios buiten beschouwing latend). De e21 is echter zwaar ondervertegenwoordigd met slechts 2 e21 323i Baur’s. Één Polaris en een Alpin Weiss, ex-NL Rijkspolitie auto. Die hebben we maar ‘s goed onderzocht:
Mooi contrast en tegelijk zichtbaar hoe bizar auto’s groter zijn geworden in (bijna) 40 jaar tijd:
Dan een wat langer bezoek bij de (replica) Groep 5 e21 320 turbo. Jeroen vult dit verhaal wel aan met alle nodige details. Prachtig en bruut apparaat, dat zeker:
Ook een confrontatie met een auto waarvan ik niet wist dat die bestond, waar ik nog nooit van gehoord en ook nog nooit had gezien: een e2 02
diana. Maar wat een prachtige auto:
Ergens in de middag nog een korte ontmoeting met Robert Kiel en Raymond en Marco Woertman, gezellig! De inwendige mens verwend met de obligate currywurst und pommes.
Ik heb verder geen foto’s meer gemaakt, misschien vult Jeroen nog aan. Want er was best meer moois te zien, van Midnight Blue e46 M3, Arktis e12 528iA, Alpina B12 5.7, best veel klassiek Ferrari- en Alfa-fraais. Automobiel genieten, noemen we dat volgens mij. De e9 was er ook in zo’n beetje alle kleuren die BMW ooit leverde. De Taiga Grün 3.0 CSi met handbak en schuifdak was mijn persoonlijke favoriet.
Opvallende wijziging in het concept van Techno Classica is dat ze alle onderdelen-handelaren en kramen door alle andere hallen heen gemengd hadden, en dus niet echt meer als separaat onderdeel gegroepeerd. Ik zelf vond dat een verbetering, maar da’s persoonlijk.
De dag geëindigd bij de pizzeria van vorig jaar. Helaas alleen binnen helemaal vol, dus op aanwijzing van de vriendelijke ober (NOT) buiten onder de heater. Prima pizza, heerlijk biertje. En als we binnen hadden gezeten, hadden we de vierde e21 van die dag gemist:
Een Malachit 4-pitter lief e21’je, lekker in (dagelijks) gebruik door een breeduit lachende jonge Duitser.
Rond 20 uur hadden we het voer op, terug naar P6 gelopen en voorspoedig de route van die ochtend in omgekeerde volgorde naar huis. Om half 11 ‘s avonds had ik de pony’s weer op stal na een mooi, geslaagd en gezellig dagje met Jeroen, Sven, Gerwin en Jan. Jammer dat er een aantal van ons vaste cluppie niet bij waren, hopelijk in 2024 weer.
Greetz,
Walter.
Mag ik nog mee? 
en deel benzine 
). Wij hadden gekozen voor P10 en met de shuttlebus heen en weer.
