Vannamiddag de ganse tijd bezig geweest met de afstelling van de e21 ..
Hiervoor langs geweest bij mijn bevriend garagist sinds jaren .. (die man waar mijn sperdiff zo lang heeft gelegen tijdens zijn ziekte) De beste man is 62 jaar oud en voor hem is het sleutelen aan deze oude dingen pure nostalgie ..
Begonnen met het verhaal van het schokken en dat dit nu beter was met de verlating afgekoppeld maar dat ik dat toch liever vroeg of laat opgelost wou zien ..
Alles geprobeerd en gecontroleerd .. ontsteking stond netjes op tijd (met peter gedaan) vacuumaansluitingen stonden ok maar nog steeds had ik tussen 3700 en 4200 een soort van naverbranding in de uitlaat.
De beste man stelde voor om de complete ontstekingsunit van zijn e21 323i over te bouwen (huis, vacuumpotje en rotor) dus te voet een paar straten verder die dingen gaan demonteren uit zijn auto. Hij vond het geen probleem want hij heeft al 15 jaar niet meer met die wagen gereden dus als hij die opnieuw aan de gang wil krijgen moet hij toch alles nalopen.
Alle dingen op mijn auto overgebouwd en terug de ontsteking gesteld op 22° voorontsteking. Resultaat we hoorden al direkt een andere motorloop als de vacuum vervroeging/verlating werd aangekoppeld of afgekoppeld, dat was vroeger niet het geval dus waarschijnlijk was ook het reeds vervangen potje niet meer ok
Alle bougies eens gedemonteerd om te zien of die allemaal ok waren van kleur en dat was zo (koffie met melk bruin), verder nog de plaat in het inlaattraject geregeld en dan de wagen aan de 4 gastester gehangen, resultaat was dat hij veel te rijk stond + 5% co. We hebben de co gesteld tussen 2,5 en 3 ... 2,69 stationair om precies te zijn (thx Jeroen voor die info!!) Ook bij een hoger toerental 2500 a 3000rpm is de co nog steeds 2,1 en de lambda blijft altijd tussen 0,910 stationair en 0,989 in de hogere toeren.
Als laatste nog de lichtunits die ik een tijdje geleden heb gemonteerd afgesteld ...
Verder nog wat leuk staan kletsen en een hartge patch anno 1980 gekregen voor op een T-shirt
Toen ik om de rekening vroeg zij de beste man dat ik niets moest betalen .. hij was superblij om nog eens te kunnen sleutelen aan een echte auto .. hij kreeg al een smile op zijn gezicht van de mechanische klik van het portier dat je dichtslaat .. "zo maken ze geen wagens" meer zei hij, gaf me een vriendschappelijk schouderklopje en zij "tot de volgende"
Dat noem ik nog eens service, een proffesioneel garagist die niets aanrekend gewoon op basis van passie en vriendschap en zijn eigen onderdelen weggeeft

Ik heb uiteraard mijn originele ontstekingshuis en bijhorende delen daar gelaten .. dat ging hij allemaal in orde maken om op zijn auto te zetten.
De testrit naar huis was voor mij nog het leukste van de dag .. de wagen rijd EINDELIJK zoals hij zou moeten rijden, bijna volledig schokvrij (nog heel lichtjes soms maar dat is typisch aan de scherpe nokkenas) met alle vacuumleidingen aangesloten. Daarbij komt nog dat ik de motor nog nooit zo krachtig heb geweten sinds de montage van de hartge kop .. en dat zowel op gebied van koppel als op puur vermogen in hoge toeren ... wat een paar kleine ingrepen al niet kunnen doen
Ik heb er weer plezier in
Ik heb maar van 1 ding spijt en das dat ik mijn fototoestel was vergeten

anders had ik zijn henna rode 323i kunnen fotograferen
Gerrit