Aangezien de echte social-media-hookers hier toch vast al over gestruikeld zijn hier maar alvast een aankondiging.
Naar alle waarschijnlijkheid in AutoVisie nr 22 -welke in de loop van oktober zal verschijnen- een uitgebreid verslag van Peter Hilhorst over alle generaties M5, met veel foto's en ook rij-impressies.
Twitter @peterhilhorst @autovisie_nl wrote:Wat een dag. Vijf geweldige BMW's bij elkaar. Maar wat is de M5 veranderd in dertig jaar tijd
Vandaag in Hilhorst z'n column voor Sp!ts alvast een veelzeggende conclusie waar we ons ongetwijfeld allemaal in kunnen vinden.
Ik gok dat iemand hier tzt nog uitgebreid verslag gaat doen, maar in eerste instantie is het natuurlijk vooral belangrijk om die AutoVisie te kopen!
Het is niet zo dat AV een embargo op plaatsing op fora of social media heeft gezet; we mochten zelf vrijelijk foto’s maken en het gehele onderwerp Social Media is niet aan de orde gekomen, maar zij kunnen dit soort dingen ook alleen maar doen als de schoorsteen rookt, dus ik verzoek jullie tot enige terughoudendheid.
Het programma begon om 8.15 op het testcircuit van de politieacademie. Van mij uit is dat 100km, waarvan ruim 35km over het bekende ‘karrespoor’, de N35, dus ik hield een marge van 20min t.o.v. de aangegeven rijtijd aan, maar de verkeersdrukte naar Zwolle en in Zwolle zelf viel mee, dus we waren ruim op tijd. Het duurde niet lang voordat de anderen binnendruppelen, zo ook Peter Hillhorst met de F10S en het fotografen team.
N.B: Ik heb niet alle namen onthouden; van de E60S herinner ik mij de voornaam (Nico), maar de voornamen van de eigenaren van de E39S en E34S heb ik niet kunnen onthouden. Het waren i.i.g. geen bekenden. Ze hebben vanwege de eenheid in het verhaal zich beperkt tot de sedan's ook al waren er een paar tourings die zich aangemeld hadden.
Na eerst onder het genot van een bakje koffie wat kennis te hebben gemaakt zijn we tegen kwart voor negen begonnen. Het testcircuit heeft een lengte van circa 2500mtr en is een goede mix van alle in NL voorkomende wegen. Deze wordt voornamelijk gebruikt voor rijvaardigheid trainingen van o.a. motoragenten, VROS en AT teams. De ‘vrije’ ruimte kan, mits er geen morele of andersoortige conflicten zijn door derden worden ingevuld; Peter gaf aan ze dit soort activiteiten juist erg leuk vinden en er graag aan meewerken.
Als voorbereiding heb ik de isolatie van de motorkap vervangen; die had ik al liggen, maar nog nooit geen reden gehad om door te pakken. Daarnaast wilde ik graag de trilling van de remmen opgelost zien, maar de Pagid Blue RS4-2's kwamen een dag te laat binnen, dus dat is helaas niet gelukt, ook al omdat er meer nodig voor is (licht afdraaien remschijven en (preventieve) revisie remklauwen).
De ochtend was een interactieve mix van foto-shoots en rijimpressies volgens een vooraf strak vastgesteld programma. Voor de eerste sessie moesten alle voorgaande generaties aan de binnenkant van een van de twee 180° chicanes gaan staan waarbij Peter de F10S in een drift door de chicane sleurde. Die sessie duurde vrij lang en omdat de fotograaf de lampen aan wilde hebben, moesten we de motor continu laten draaien; daarna ging het naar een centrale doorsteek waar een fotoshoot werd gemaakt met alle motorkappen open. Dat koste ook aardig wat compositie tijd. Ook daarbij moest de verlichting aanblijven, dus met draaiende motor. Omdat e.e.a. vrij lang duurde heb ik Peter gevraagd of het mogelijk was om voor het vervolg een rondje te rijden om dichtslaan van de bougies te voorkomen, ik heb hem namelijk vrij rijk staat (AFR=13,8) ….
Dat combineerden ze direct door de geplande car-to car shoot met E34S en E28S als eerste te maken waarbij Sytze in de kofferbak van de F10S kroop; hoezo pershoertje van BMW NL. Voor de andere car-to car shoot (E39S & E60S) werd de F10S niet meer ‘gebruikt’, daarvoor pakten ze hun eigen Smart van waaruit ze hangend uit het raam weer een andere compositie kozen.
Een aparte cart-to car shoot betrof de F10S en mijn E28S waarbij we in een verzet naast elkaar moesten rijden. Peter legde dat uit als ‘Opa en kleinzoon’, dus ik verwacht dat ze daar een bedoeling mee hebben. Die was vrij intensief omdat ik vrij dicht tegen Peter in de F10S aan moest rijden met een snelheid van 60km/h en we daar amper 600mtr voor hadden; de instructie was dan ook, aan het einde van het rechte stuk wordt de formatie hoe dan ook verbroken…. Erg leuk om te doen…Bij het verbreken van de formatie trapte Peter de lolly van de F10S vol in wat er dan gebeurde is fenomenaal, bijna buitenaards snel zo als die auto wegschiet; een deel daarvan komt zeker op het konto van de elektronica.
Daarna was het tijd voor de rijbeleving… waarbij Peter in elke auto een paar rondjes meereed en daarna zelf het stuur overnam waarbij wij de grens aan konden geven. Tijdens die sessies had het andere team van AV dat met de A1 en de mini nog aanwezig zich langs het rechte stuk geposteerd. Toen ik tijden het tweede rondje vol doortrok tot 6100-6200 toeren om het M88 gevoel over te brengen kon ik zien dat dat in goede aarde viel (overigens ook bij Peter).
Hij vond de E28S geweldig communicatief en een echte rijdersauto. Ik hoefde hem niet in te tomen, hij bleef professioneel en ging met respect met het materiaal om. Bij de E34S leek het allemaal wat minder snel te gaan, iets wat vanuit de groep ook werd geuit (later meer). Toen we weer op de centrale plek terug kwamen stapte Peter uit en zijn collega redacteur zei al: “zeg maar niets, je hebt ene grijns op je gezicht”. De eigenaar van de E39S had een heel brede comfort-zone, waarbinnen meerdere power-slides in de andere 180° chicane ook nog pasten. Bij de E60S zagen we dat weer niet, dus het kan niet anders dan dat de eigenaar van de E39S Peter aangemoedigd heeft om verder te gaan dan bij de andere auto’s.
Na afloop was er nog ruim een kwartier tijd welke we hebben benut om groepsgewijs een aantal rondjes over de baan te rijden. De afsluitende rondes ging in chronologische volgorde. Ik reed achter de E34S (S38B38). In de chicanes en de bochten merkte ik dat de eigenaar van de E34S wat minder ervaren was anders kan ik niet verklaren dat ik enkel op het rechte stuk wat terrein verloor. Dat betekent dat het nog een ‘verse’ 3.8 betreft, maar gezien de 110k km kan dat ook niet anders. Aangezien ik in de bochten ook nog eens rekening hield met mijn oude banden en dito remblokken had ik bij een iets scherpere rijstijl hem zo ingehaald, maar dat heb ik natuurlijk nagelaten. Ook tijdens de ronde met Peter mistte ik het zo voor de S38 typerende geluid, iets wat aangaf dat Peter niet tot de grens is gegaan, al dacht de eigenaar daar anders over.
De E39S was een net exemplaar, origineel NL, met een klassieke kleur combinatie van Avus Blauw en creme lederen interieur met houtinleg. De E39S van Tiago is mooier, maar ja hij rijdt er ook niet mee. De E60S was een heel net exemplaar, helemaal origineel en dat was een klein beetje het nadeel aangezien de E39S van een Eissenmann was voorzien waardoor de V8 roffel werd benadrukt. De V10 klinkt mooier, maar was door zijn originele uitlaat ook stiller. Jammer alleen dat de E60S in de laatste ronde uitviel met een dynamo storing welke tot een totaal uitval van het elektrische systeem leidde; motor in nood-loop ging, de versnellingsbak nog maar twee verzetten, geen Idrive e.d. meer. Hij kon nog net naar de parkeerplaats rijden….. De F10S was dezelfde die Robert, Jeroen en ik bij Adenauer Forst hebben gezien, de welbekende 5-XJK-28 in ’30 Jahre M5’ uitvoering van BMW Nederland.
Tijdens de afsluiting (bij de lunch) gaf Peter aan dat hij volgende week gaat schrijven. Doel is publicatie in nummer 22/2014 welke eind oktober verschijnt. Tegen een uur of een was het programma rond en namen we afscheid. Omdat Annie moest werken en de kinderen om drie uur thuis komen was dat precies op tijd.
Understeer is when you hit the wall with the front of the car and oversteer is when you hit the wall with the rear of the car. Horsepower is how fast you hit the wall. Torque is how far you take the wall with you.
Eergisteren kreeg ik van Peter de mail met (1) een downloadlink naar de hoge resolutiefoto’s en (2) de aankondiging dat de uitgave de volgende dag met de post verstuurd zou worden. De postduif heeft blijkbaar nog een dag nodig om de weg te vinden, maar de Jumbo in de wijk had ze wel in de schappen liggen dus heb ik er daar even snel twee gehaald.
De link met hoge resolutie foto’s bevatte voornamelijk dezelfde foto’s als in de uitgave zelf, maar ook een paar aanvullende actie foto’s van de auto’s zelf. Sytze koos voor zijn foto’s duidelijk voor de dynamiek, dus een lage sluitertijd met een meetrekkende beweging. Op sommige foto’s leidde dat tot een scherptediepte op het object die voor mij al gauw tot afkeur zou lijden., maar dat draagt tegelijkertijd bij aan de mystiek. Wat dat betreft chapeaux.
Het artikel zelf is leuk en met passie geschreven , maar tegelijkertijd objectief gebleven. Peter benoemt elke generatie als afleveringen in een 30 jaar durende actieserie. De afleveringen worden in chronologische volgorde beschreven waarbij de nadruk op feiten en waarnemingen ligt en niet zozeer een mening over elke aflevering. Wel zit er subtiel een verschilanalyse in de verhaallijn, maar die is beperkt tot de verbeterpunten tussen twee opvolgende modellen.
Peter gaf op de dag zelf al aan dat de E39S zijn favoriet is. In hoeverre de vrij ver liggende comfort-zone van Niels, de eigenaar, om Peter met zijn auto powersides uit te laten voeren daaraan heeft bijgedragen kan ik niet zeggen. Wel ben ik het met hem eens dat de E39S een omslagpunt in zijn actieserie markeert, wat op een verandering in visie van de M Gmbh duidt. Met de E60S zit er nog DNA van de voorgangers in, maar de nadruk ligt meer op hightech ondersteuning met gerobotiseerde systemen.
Gezien zijn waarnemingen kan ik mij erin vinden dat Peter in zijn eindconclusie de voorkeur aan de E39S geeft. Moediger vindt ik zijn oordeel over de F10S waarmee hij impliciet lijkt aan te geven dat deze auto een trendbreuk met het verleden is. Waar dat bij de E60S nog alleen met de technische ondersteuning is, lijkt dat met de F10S ook op karakter het geval te zijn. Lijkt de F10S dan teveel op de directe concurrenten? Als dat de kritische ondertoon van zijn eindconclusie is, onderschrijf ik deze volledig.
Tsja, een toon die in mijn ogen ook wel iets anders lijkt dan in zijn artikel in Spits waar hij vooral constateert dat het huidige model zo enorm ver weg staat van het origineel. Het origineel, dat kan alleen maar de E28 zijn en dat is voor mij dé M5. De E34 vind ik nog behoren bij de oude garde, maar de E39, nee. Begrijp me niet verkeerd, de E39 is een prima limousine die helemaal niet ver van mijn E46 daily afstaat in mijn ogen, maar in elke uitvoering is het mij teveel limousine. Of zoals ik al zeg vanaf het moment dat ik een paar dagen in de E39 M5 persauto heb mogen sturen: de E39 M5 is een limousine die ook hard kan. Te afstandelijk voor mij, sport of sportief heeft bij mij een andere betekenis.
We gaan natuurlijk zometeen wel even een exemplaar van AutoVisie halen!
Mee eens Jeroen, de nuance t.o.v zijn column in de spits viel ook op, maar dat zou te maken kunnen hebben met het bredere publiek. Maar ik ben benieuwd na je mening als je het artikel hebt gelezen.
Ein-de-lijk de kans gehad het artikel over alle generaties M5 te lezen. Ik vind dat Peter Hilhorst er bijzonder goed in is geslaagd om het onderscheid tussen de karakters van de verschillende modellen, en dan met name waar het op handling aankomt, te beschrijven. Wat dat betreft kun je spreken van een artikel dat op een objectieve en gedetailleerde manier alle generaties en hun eigenschappen beschrijft. Objectief is daarin altijd lastig, ik heb er in elk geval geen kleuring in kunnen vinden.
Waar ik wel vind dat Hilhorst de plank mis slaat, is in zijn conclusie. Ik heb nooit mijn visie op de E39 M5 onder stoelen of banken gestoken, maar ben van mening dat hij zich wellicht toch heeft laten beïnvloeden door de op de E39 gemonteerde Eisenmann uitlaat enerzijds, en het feit dat hij de grenzen wat verder heeft mogen leggen tijdens het besturen van de auto. Want in standaard trim vind ik dat de E39 M5 net als de huidige generatie ernstig beleving mist.
Als ik mijn favoriet moet kiezen dan is het een lastige keuze tussen E34 en E28. De E34 is de betere auto als het om comfort en balans gaat wellicht, maar het zal niemand verbazen dat mijn keuze valt op de E28. Het lagere gewicht, meer beleving en meer pure driving fun, noem het een iets baldadiger karakter dat beteugeld moet worden, daar ligt toch wel mijn hart.
Jeroen wrote:....... Ik heb nooit mijn visie op de E39 M5 onder stoelen of banken gestoken, maar ben van mening dat hij zich wellicht toch heeft laten beïnvloeden door de op de E39 gemonteerde Eisenmann uitlaat enerzijds, en het feit dat hij de grenzen wat verder heeft mogen leggen tijdens het besturen van de auto. Want in standaard trim vind ik dat de E39 M5 net als de huidige generatie ernstig beleving mist.
Klopt; dat de vrijheid die Niels hem gaf zal zeker aan de beeldvorming hebben bijgedragen. Maar ondanks dat ik het met je eens ben dat de E39 M5 niet de motorsport genen heeft die zijn voorgangers wel hebben, denk ik dat we het eens mogen zijn dat we het oneens zijn v.w.b. de waardering. Het is een auto die meer en meer boeit. Dat zal mede voortkomen doordat ik na drie jaar nog steeds behoorlijk onder de indruk ben van mijn E39/2 530i touring. Het totaal concept is zo goed dat ik best benieuwd ben naar een E39/2 M5. Ik zou er best een willen hebben.
Jeroen wrote:Als ik mijn favoriet moet kiezen dan is het een lastige keuze tussen E34 en E28. De E34 is de betere auto als het om comfort en balans gaat wellicht, maar het zal niemand verbazen dat mijn keuze valt op de E28. Het lagere gewicht, meer beleving en meer pure driving fun, noem het een iets baldadiger karakter dat beteugeld moet worden, daar ligt toch wel mijn hart.
De E34 is ontegenzeggelijk de betere auto. Ondanks het hogere gewicht is de balans een stuk beter. I.c.m de veel hogere torsiestijfheid van de koets kan je met een E34 de gehele dag de bergpassen terroriseren. Ja de E28 is kleiner, lichter en iets agieler, maar de E34 is zo heerlijk neutraal dat veel hogere bochtsnelheden mogelijk zijn.